aşlı kadın oldukça dini bütün bir insanmış. Her sabah kapısının önüne çıkar ve yüksek sesle dua edermiş:
-”Tanrım bize verdiklerin için sana şükürler olsun”
O’nun bu duasının ardından, her seferinde yan komşusunun sesi duyulurmuş:
- “Tanrı yok kadın. Tanrı yok diyorum sana !”
Yaşlı teyze bu olaya ne kadar sinirlense de, belki bir gün gerçeği anlar ümidiyle sabreder, komşularına örnek olmak, için de her sabah duasına devam edermiş. Ancak; O ne kadar sabırlı ve azimliyse, kötü komşusu da, o kadar azimliymiş.
Bir akşam, komşusu yaşlı teyzeye bir oyun etmeye karar vermiş. Hiç üşenmeden kalkıp markete gidip, bir sürü meyve sebze ekmek vs. alıp torbalara doldurmuş ve yaşlı teyzenin kapısının önüne bırakmış.
Ertesi sabah teyze kapıyı açıp da yiyecekleri görünce çok şaşırmış ve sevinçle bağırmış:
- “Sana şükürler olsun Tanrım. Bu gönderdiÄŸin yiyecekler için sana şükürler olsun!!!”
Ağacın arkasından O’nu seyreden ve gördüğü manzara karşısında müthiş keyiflenen komşusu kazandığı zaferi herkese ilan etmek istercesine seslenmiş:
- “Tanrı yok kadın. Tanrı yok dedim sana. O yiyecekleri ben alıp bıraktım kapıya!”
Yaşlı teyze kafasını kaldırıp sesin geldiği yöne bakmış ve hiç istifini bozmamış:
-”Yüce Tanrım sana ne kadar şükretsem azdır. Hem bu yiyecekleri göndermiÅŸsin hem de parasını ÅŸeytana ödetmiÅŸsin”